આઘી – અણદીઠી ભોમે

આઘી – અણદીઠી ભોમે



જૂનાં સંભારણાનાં કરજો સામૈયા બેલી !
નવલાંની નીંદરૂને નાથજો;
ઊંડા હૈયામાં બેસી અદકેરૂં જોજો બેલી ;
આછાં પાણીને નહિ માપજો.

વારે ને ઘડીએ અવસર, વાટ ના જોશે બેલી !
અવસરની વાટે કોઈ ના જીવજો ;
અવસર નાવે તો ઊભો અવસરને કરજો બલી !
ઉછીના કિરણ ઉર નવ ઝીલજો.

સપનાંને કરજો વહેતાં કાયાની સડકે બેલી !
અણજંપ્‍યા કરજો ઉરના ઓરતા ;
બળતણ ખૂટે તો બાળજો હૈયાને ભડકે બેલી !
ચંદન તો ખાખ જ થઇને ફોરતાં.

થનગનતો કરજો માયલા મનનો મનસૂબો બેલી !
આઘી, અણદીઠ ભોમને પૂગજો ;
સૂરજ દિવસે ને રાતે ચાંદો ઊગે છે બેલી !
કદી ના આથમીએ એવું ઊગજો.

ઇન્‍દુલાલ ગાંધી.